PDF opzet

Voor het stage-onderzoek hebben wij ons gericht op de uitgeefwereld. Aan de hand van de strip 'Korrigans' hebben we onderzoek gedaan naar onder andere de strip zelf, naar de werkwijze van de illustrator en de schrijver, en naar de uitgever van deze strip. Ook zijn we langs geweest bij de stripboekenwinkel om te vragen hoe deze strip eigenlijk verkocht wordt en of hij wel of niet goed loopt.
Het afnemen van interviews ging vrij moeilijk, omdat degenen die we wilden interviewen in het buitenland wonen en werken. Zo zit de illustrator nu bijvoorbeeld in China. Over de schrijver is vrij weinig bekend. Naast zijn Franse Wikipedia is er weinig over deze scenarist te vinden. Uiteindelijk hebben we een interview af kunnen nemen met de illustrator en met de verkoper van stripboeken. Helaas kregen we geen antwoord van de uitgeverij.
Ondanks de moeilijkheden zijn we toch informatie rijker. We weten nu bijvoorbeeld uit welke ideeën de strip is ontstaan, wat de illustrator en schrijver inspireerde en 'dat je altijd beter kunt worden dan hoe je nu bent'.
    
Als je in een stripwinkel bent merk je al snel dat de inhoud van een boek niet altijd beeldend even sterk is als de kaft. De keren dat wij een interessante kaft zagen, maar teleurgesteld waren met de inhoud waardoor we direct het boek weer teruglegde zijn ontelbaar. Bij Korrigans is dat zeker niet het geval. De delen hebben aantrekkelijke kaften maar als je het openslaat sta je even stil van hoe nog bijzonderder het eruitziet van binnen. Door de prachtige geschilderde stijl ben je snel nieuwsgierig naar hoe de illustrator het in elkaar zet. Het met de hand geïllustreerde strip is een steeds meer verdwijnende fenomeen in onze nieuwe digitale wereld.
Korrigans ontstond uit het gemeenschappelijke passie van Thomas Mosdi (schrijver) en Manu Civiello (illustrator) voor Keltische en Middeleeuwse verhalen. Het verhaal van Korrigans begint in Ulster, Ierland in het jaar 1100 op het eerste nacht van november, de nacht van Samhain (nu beter bekend als Halloween). We ontmoeten hier Luaine, haar ouders en haar grootvader. Op de nacht van de Samhain gaan de poorten open naar een andere wereld en daar komen de Cluricauns (een soort Goblinachtige beestjes) doorheen. Na hun aanval en hierbij de dood van Luaine's vader worden haar moeder en grootvader ontvoert. Luaine wordt gevonden door twee Korrigans (kabouterachtige beesten) en zij nemen haar mee door de poorten naar de andere wereld. Daar ontdekt Luaine dat haar familie mee is genomen naar de donkere heer Balor en zij besluit om samen met de twee Korrigans haar moeder en grootvader te zoeken. De vier delen van Korrigans volgen Luaine's zoektocht waarbij ze allerlei vreemde en angstaanjagende beesten ontmoet.
 Manu Civiello, de illustrator van Korrigans, vertelde ons dat hij als eerste de hele album uit schetst in potlood storyboards. Na dit met andere medewerkers, in dit geval de schrijver Thomas Mosdi, te hebben besproken gaat hij over de schetsen heen met acryl verf of de sfeer erbij te brengen. Hij vertelde ons ook dat een album van 46 pagina's (dus ook Korrigans) ongeveer van 10 tot 12 maanden duurt om te illustreren. Dit houdt voor hem een werkdag van 12 tot 16 uur in, waar hij ook zijn weekeinden bij betrekt. Als je Korrigans openslaat zie je meteen hoeveel werk het heeft vereist, maar het feit dat hij zoveel uren in een dag erin heeft gestoken was alsnog een schok.
Manu Civiello is geboren in het dorpje Lillie in Frankrijk in 1973 en heeft gestudeerd op de school voor de fijne kunsten in Brussel. Hij heeft met meerdere graphic novel en prenten boeken projecten mee gewerkt zoals: Mamma mia, Humphrey Dumbar, the boogeyman, Jimmy, the boogey novice, The school Book of Sorcerers’Apprentice, The secret book of Elfes, The secret book Dwarfs. Hieruit blijkt dat hij zeker veel fantasiegerelateerd werk maakt, maar als je ergens goed in bent, moet je geen dingen gaan doen waar je minder sterk in bent. Hij is er duidelijk goed in en zijn werk is onder andere geïnspireerd door fantasyillustratoren Alan Lee en Brian Froud.  Al kwamen wij niet te weten hoeveel hij verdiende met Korrigans, ontdekten wij wel dat hij per pagina betaald werd.  Hij werd dan betaald voor de potlood schetsen en de uitgewerkte pagina's.
We vroegen ons ook heel erg af of Civiello veel zeggenschap had over hoe de tekstwolken in het beeld werden gezet.  Wij ontdekten dat hij dat zelf had gedaan en hij rade daarbij aan een goed kennis van de computer, wat gelukkig in deze tijden een wat mindere probleem is.  Het dat we in de toekomst ook misschien wel controle mogen hebben over onze tekst was wel een opluchting.  Het idee dat iemand anders tekst over je beeld heen gaat zetten is vrij angstaanjagend.  Hij had in het algemeen ook vrij veel artistieke vrijheid want zijn enige samenwerker met dit project was de schrijver Mosdi.
Momenteel is hij in China voor zijn nieuwste project die hij samen met zijn vrouw, die het schrijft, daar aan het maken is. De serie heet Draken Dynastie waarvan de eerste uitgaven al van verschenen is.
Civiello verdient zijn geld voornamelijk met het illustreren van Graphic Novels en alleen heel soms voor boeken en posters.  We weten dus nu hoe gericht je werkveld kan zijn en dat je niet zomaar in alle gebieden van het uitgeefindustrie (of illustratie gebieden in het algemeen) hoeft te werken.
De schrijver Mosdi is er actief als schrijver op het gebied van graphic novels er is geen duidelijke informatie over de schrijver zijn achtergrond te vinden maar wel over waar hij allemaal aan heeft meegewerkt namelijk:
Dodelijke zone, Geheime van het Vaticaan, Hersenschimmen, Kick Vicious, Korrigans, Lugubere verhalen, Malienda, Malienda, Passanten van het maanlicht, Het verband van de ring, Xoco.

Korrigans werd als eerst uitgebracht in het Frans en werd vervolgens vertaald naar het Nederlands. Het begon zijn leven bij het fonds Blitz van de uitgeverij Talent als 'Het Volk van Dana'. De uitgeverij Talent ging failliet en toen is Korrigans overgenomen door de uitgever Daedalus. Al is het niet één van de grote verkopers, maar ook zeker niet slecht, is het overal wel te vinden in Nederlandse stripwinkels bijvoorbeeld bij Silvester Strips ('s Hertogenbosch en Tilburg) en de Noorman (Arnhem).
Door dit onderzoek te richten op één bepaald facet konden wij ons goed verdiepen in de mogelijkheden die deze tak van illustratie heeft. Helaas zijn er ook dingen die we niet te weten zijn gekomen die we wel wilden weten, zoals de prijzen die de illustrator per pagina ontvangt en de vrijheid die de illustrator uiteindelijk heeft bij het eindproduct. Stiekem hopen we dan ook dat we alsnog een antwoord krijgen van de uitgever, zodat we er toch nog meer van weten. Juist omdat Civiello zo autonoom werkt motiveert dit ons om ons niet alleen vast te grijpen aan digitale media, omdat juist dit autonome een enorme sfeerversterking kan brengen. Net zoals hij geïnspireerd is door andere illustratoren, zijn wij geïnspireerd door hem.




Wat zijn we nou eigenlijk te weten gekomen?
We weten nu iets meer over de illustrator, Civiello, en hoe hij te werk gaat. Het is een fijn idee om te weten waardoor hij geïnspireerd is, ook al hadden we enige vermoedens. Over de scenarist was bijzonder weinig te vinden. Dat was jammer. We weten nu wel hoe lang de illustrator gemiddeld over een stripalbum doet en dat hij dus per bladzijde betaald krijgt.
Naast ons 'hoofdonderzoek' naar Korrigans hebben we uit nieuwsgierigheid ook eens gekeken naar wat een illustrator nou verdient in Engeland en Amerika. We zijn tot de conclusie gekomen dat we het nog niet zo slecht hebben in Nederland.
De uitgevers waren moeilijk te benaderen. We kregen wel wat antwoorden op vragen die we per mail verzonden hadden. Toen we de uitgever wilden bellen, kregen we een voicemail. Dat was ook wel jammer.

Als we volgende keer een onderzoek moeten doen, zullen sommigen onder ons waarschijnlijk eerst een cursus 'De telefoon eet je niet op / Hoe kom ik over mijn belangt heen?' en ‘Hoe spreek ik mensen aan’ moeten volgen. Dit is een kwestie van durven en 'moed'.
Daarnaast is het ook handig om, als je vragen stuurt per e-mail, dit ruim van te voren te doen. We zijn erachter gekomen dat grote instanties als uitgeverijen niet altijd tijd hebben om snel te antwoorden. Daarom is de telefoon pakken een slimmer idee. Beter en eerder en planning bedenken is ook een punt waarin we onszelf willen verbeteren.