maandag 10 oktober 2011

Zelfassessment

Hoewel we alle taken verdeeld hebben, is het ons als groep gelukt om eigenlijk alles samen te doen. Zelfs al hebben we de interviews verdeeld, toch hielpen we elkaar om vragen te bedenken en dit tot een goed geheel te brengen.
Natuurlijk zijn er ook onderdelen die beter hadden gekund. Zo was ons plan om meerdere interviews te houden, maar dit lukte niet omdat wij ons beperkten tot mailen. Het grootste gedeelte van ons groepje heeft een vorm van belangst dus de telefoon werd zo goed als niet aangeraakt. Toen we uiteindelijk de moed hadden Silvesters wel te bellen, kregen we een vreemde voicemail.
 
Voor de meeste van ons geldt dus dat wij over die angst moeten heenstappen en niet bang moeten zijn om mensen via de telefoon te woord te staan. Ze zullen ons echt niet opeten.
 
Aan onze enthousiasme lag het ook zeker niet, waardoor we met veel plezier aan onze cache hebben kunnen werken.
 
Imogen:
+ Heeft veel vragen op een nette manier kunnen stellen en veel informatie weten te bemachtigen met de antwoorden.
+ Wist veel extra werk van Civiello te vinden.
- Had iets meer informatie kunnen zoeken in plaats van vooral van de interviews afhangen.
 
Joni:
+ Verwerkt informatie op een fijne manier door de juiste stukken er uit te filteren.
- Niet zo bang zijn om vragen te stellen, want achter de schermen lijk je het te durven, maar als het puntje bij paaltje komt, blijf je liever stil.
- Toon meer initiatief bij de te maken opdrachten.
 
Anouk:
+ Heeft veel achterliggende informatie over de vroegere uitgevers kunnen vinden.
+ Kon de groep voorzien van goede scans van andere werk.
- Als een reactie op een interview niet extreem uitgebreid is kun je beter goed kijken naar het gene wat je wel/niet ervan hebt geleerd in plaats van het helemaal wegschuiven.
 
Emmy:
+ Heeft veel vragen bedacht
+ De blogfanaat
- Belangst, gewoon durven bellen voortaan. Iets happiger zijn om die informatie te pakken te krijgen.
- Zit mensen meer achter de broek aan bij opdrachten en doe je eigen opdrachten dan ook.

PDF opzet


Voor het stage-onderzoek hebben wij ons gericht op de uitgeefwereld. Aan de hand van de strip 'Korrigans' hebben we onderzoek gedaan naar onder andere de strip zelf, naar de werkwijze van de illustrator en de schrijver, en naar de uitgever van deze strip. Ook zijn we langs geweest bij de stripboekenwinkel om te vragen hoe deze strip eigenlijk verkocht wordt en of hij wel of niet goed loopt.
Het afnemen van interviews ging vrij moeilijk, omdat degenen die we wilden interviewen in het buitenland wonen en werken. Zo zit de illustrator nu bijvoorbeeld in China. Over de schrijver is vrij weinig bekend. Naast zijn Franse Wikipedia is er weinig over deze scenarist te vinden. Uiteindelijk hebben we een interview af kunnen nemen met de illustrator en met de verkoper van stripboeken. Helaas kregen we geen antwoord van de uitgeverij.
Ondanks de moeilijkheden zijn we toch informatie rijker. We weten nu bijvoorbeeld uit welke ideeën de strip is ontstaan, wat de illustrator en schrijver inspireerde en 'dat je altijd beter kunt worden dan hoe je nu bent'.
    
Als je in een stripwinkel bent merk je al snel dat de inhoud van een boek niet altijd beeldend even sterk is als de kaft. De keren dat wij een interessante kaft zagen, maar teleurgesteld waren met de inhoud waardoor we direct het boek weer teruglegde zijn ontelbaar. Bij Korrigans is dat zeker niet het geval. De delen hebben aantrekkelijke kaften maar als je het openslaat sta je even stil van hoe nog bijzonderder het eruitziet van binnen. Door de prachtige geschilderde stijl ben je snel nieuwsgierig naar hoe de illustrator het in elkaar zet. Het met de hand geïllustreerde strip is een steeds meer verdwijnende fenomeen in onze nieuwe digitale wereld.
Korrigans ontstond uit het gemeenschappelijke passie van Thomas Mosdi (schrijver) en Manu Civiello (illustrator) voor Keltische en Middeleeuwse verhalen. Het verhaal van Korrigans begint in Ulster, Ierland in het jaar 1100 op het eerste nacht van november, de nacht van Samhain (nu beter bekend als Halloween). We ontmoeten hier Luaine, haar ouders en haar grootvader. Op de nacht van de Samhain gaan de poorten open naar een andere wereld en daar komen de Cluricauns (een soort Goblinachtige beestjes) doorheen. Na hun aanval en hierbij de dood van Luaine's vader worden haar moeder en grootvader ontvoert. Luaine wordt gevonden door twee Korrigans (kabouterachtige beesten) en zij nemen haar mee door de poorten naar de andere wereld. Daar ontdekt Luaine dat haar familie mee is genomen naar de donkere heer Balor en zij besluit om samen met de twee Korrigans haar moeder en grootvader te zoeken. De vier delen van Korrigans volgen Luaine's zoektocht waarbij ze allerlei vreemde en angstaanjagende beesten ontmoet.
 Manu Civiello, de illustrator van Korrigans, vertelde ons dat hij als eerste de hele album uit schetst in potlood storyboards. Na dit met andere medewerkers, in dit geval de schrijver Thomas Mosdi, te hebben besproken gaat hij over de schetsen heen met acryl verf of de sfeer erbij te brengen. Hij vertelde ons ook dat een album van 46 pagina's (dus ook Korrigans) ongeveer van 10 tot 12 maanden duurt om te illustreren. Dit houdt voor hem een werkdag van 12 tot 16 uur in, waar hij ook zijn weekeinden bij betrekt. Als je Korrigans openslaat zie je meteen hoeveel werk het heeft vereist, maar het feit dat hij zoveel uren in een dag erin heeft gestoken was alsnog een schok.
Manu Civiello is geboren in het dorpje Lillie in Frankrijk in 1973 en heeft gestudeerd op de school voor de fijne kunsten in Brussel. Hij heeft met meerdere graphic novel en prenten boeken projecten mee gewerkt zoals: Mamma mia, Humphrey Dumbar, the boogeyman, Jimmy, the boogey novice, The school Book of Sorcerers’Apprentice, The secret book of Elfes, The secret book Dwarfs. Hieruit blijkt dat hij zeker veel fantasiegerelateerd werk maakt, maar als je ergens goed in bent, moet je geen dingen gaan doen waar je minder sterk in bent. Hij is er duidelijk goed in en zijn werk is onder andere geïnspireerd door fantasyillustratoren Alan Lee en Brian Froud.  Al kwamen wij niet te weten hoeveel hij verdiende met Korrigans, ontdekten wij wel dat hij per pagina betaald werd.  Hij werd dan betaald voor de potlood schetsen en de uitgewerkte pagina's.
We vroegen ons ook heel erg af of Civiello veel zeggenschap had over hoe de tekstwolken in het beeld werden gezet.  Wij ontdekten dat hij dat zelf had gedaan en hij rade daarbij aan een goed kennis van de computer, wat gelukkig in deze tijden een wat mindere probleem is.  Het dat we in de toekomst ook misschien wel controle mogen hebben over onze tekst was wel een opluchting.  Het idee dat iemand anders tekst over je beeld heen gaat zetten is vrij angstaanjagend.  Hij had in het algemeen ook vrij veel artistieke vrijheid want zijn enige samenwerker met dit project was de schrijver Mosdi.
Momenteel is hij in China voor zijn nieuwste project die hij samen met zijn vrouw, die het schrijft, daar aan het maken is. De serie heet Draken Dynastie waarvan de eerste uitgaven al van verschenen is.
Civiello verdient zijn geld voornamelijk met het illustreren van Graphic Novels en alleen heel soms voor boeken en posters.  We weten dus nu hoe gericht je werkveld kan zijn en dat je niet zomaar in alle gebieden van het uitgeefindustrie (of illustratie gebieden in het algemeen) hoeft te werken.
De schrijver Mosdi is er actief als schrijver op het gebied van graphic novels er is geen duidelijke informatie over de schrijver zijn achtergrond te vinden maar wel over waar hij allemaal aan heeft meegewerkt namelijk:
Dodelijke zone, Geheime van het Vaticaan, Hersenschimmen, Kick Vicious, Korrigans, Lugubere verhalen, Malienda, Malienda, Passanten van het maanlicht, Het verband van de ring, Xoco.

Korrigans werd als eerst uitgebracht in het Frans en werd vervolgens vertaald naar het Nederlands. Het begon zijn leven bij het fonds Blitz van de uitgeverij Talent als 'Het Volk van Dana'. De uitgeverij Talent ging failliet en toen is Korrigans overgenomen door de uitgever Daedalus. Al is het niet één van de grote verkopers, maar ook zeker niet slecht, is het overal wel te vinden in Nederlandse stripwinkels bijvoorbeeld bij Silvester Strips ('s Hertogenbosch en Tilburg) en de Noorman (Arnhem).
Door dit onderzoek te richten op één bepaald facet konden wij ons goed verdiepen in de mogelijkheden die deze tak van illustratie heeft. Helaas zijn er ook dingen die we niet te weten zijn gekomen die we wel wilden weten, zoals de prijzen die de illustrator per pagina ontvangt en de vrijheid die de illustrator uiteindelijk heeft bij het eindproduct. Stiekem hopen we dan ook dat we alsnog een antwoord krijgen van de uitgever, zodat we er toch nog meer van weten. Juist omdat Civiello zo autonoom werkt motiveert dit ons om ons niet alleen vast te grijpen aan digitale media, omdat juist dit autonome een enorme sfeerversterking kan brengen. Net zoals hij geïnspireerd is door andere illustratoren, zijn wij geïnspireerd door hem.




Wat zijn we nou eigenlijk te weten gekomen?
We weten nu iets meer over de illustrator, Civiello, en hoe hij te werk gaat. Het is een fijn idee om te weten waardoor hij geïnspireerd is, ook al hadden we enige vermoedens. Over de scenarist was bijzonder weinig te vinden. Dat was jammer. We weten nu wel hoe lang de illustrator gemiddeld over een stripalbum doet en dat hij dus per bladzijde betaald krijgt.
Naast ons 'hoofdonderzoek' naar Korrigans hebben we uit nieuwsgierigheid ook eens gekeken naar wat een illustrator nou verdient in Engeland en Amerika. We zijn tot de conclusie gekomen dat we het nog niet zo slecht hebben in Nederland.
De uitgevers waren moeilijk te benaderen. We kregen wel wat antwoorden op vragen die we per mail verzonden hadden. Toen we de uitgever wilden bellen, kregen we een voicemail. Dat was ook wel jammer.

Als we volgende keer een onderzoek moeten doen, zullen sommigen onder ons waarschijnlijk eerst een cursus 'De telefoon eet je niet op / Hoe kom ik over mijn belangt heen?' en ‘Hoe spreek ik mensen aan’ moeten volgen. Dit is een kwestie van durven en 'moed'.
Daarnaast is het ook handig om, als je vragen stuurt per e-mail, dit ruim van te voren te doen. We zijn erachter gekomen dat grote instanties als uitgeverijen niet altijd tijd hebben om snel te antwoorden. Daarom is de telefoon pakken een slimmer idee. Beter en eerder en planning bedenken is ook een punt waarin we onszelf willen verbeteren.

Meenemen!

Emmy van Ruijven: CDs en Faeries
Imogen Smid: Deel 1 en 2 Korrigans (en Kiem van de Waanzin, Xoco, voor het geval dat)
Anouk Essers: Deel 3 en 4 Korrigans

vrijdag 30 september 2011

Faeries


















Manu Civiello (korrigans) heeft aangegeven in het interview dat hij geïnspireerd werd door verschillende illustratoren om zelf door te gaan met tekenen. De namen die onder andere genoemd werden waren Brian Froud en Alan Lee. 

Alan Lee (Dartmoor (Devon, Engeland), 20 augustus 1947) is een Britse illustrator van boeken en een conceptual designer van films, die vooral bekend is door zijn illustraties van J.R.R. Tolkiens In de Ban van de Ring en het ontwerp voor Peter Jacksons verfilming hiervan.
Hij heeft veel fantasy-boeken geïllustreerd, zoals de millennium-editie van In de Ban van de Ring, Faeries (samen met Brian Froud), Lavondyss van Robert Holdstock, e.a. Ook zijn er vele kalenders verschenen met zijn illustraties, en heeft hij gewerkt als conceptual designer van films (Legend, Erik the Viking, e.a.) en miniseries (Merlin). In 1993 heeft hij de Kate Greenaway Medal gewonnen en in 1998 de Best Artist Award tijdens de 'World Fantasy Awards'.
Zijn werk als conceptual designer voor Peter Jacksons verfilming van Lord of the Rings wordt beschouwd als een essentieel onderdeel van het succes van deze films. Samen met John Howe was hij verantwoordelijk voor de vele decors, objecten, wapens en het uiterlijk van de wezens die in deze film een belangrijke rol spelen. In 2004 wonnen Howe en Lee een Oscar (Best Art Direction) voor The Lord of the Rings: The Return of the King.

Brian Froud (Winchester, 1947) is een Engels fantasy-illustrator. Hij werkt en woont in Devon met zijn vrouw, Wendy Froud, tevens fantasy kunstenares. De landschappen in zijn schilderijen zijn vaak geïnspireerd door Dartmoor, een nationaal park in Devon.
Frouds werk is gebruikt ter inspiratie voor films als The Dark Crystal en Labyrinth (beide in samenwerking met Jim Henson's Creature Shop). Hij werkte samen met Terry Jones, een scenarioschrijver voor Labyrinth, aan The Goblins of the Labyrinth (1986) (opnieuw uitgegeven in verkorte vorm onder de naam The Goblin Companion: A Field Guide to Goblins in 1996), en vervolgens aan een aantal niet Labyrinth gerelateerde boeken over feeën en kobolden zoals de "Lady Cottington" series.
Bron: wikipedia

Alan en Brian hebben samen een boek samengesteld en geïllustreerd dat ‘Fearies’ heet.

Editorial Reviews From Publishers Weekly----------- Twenty-five years ago, self-proclaimed "faery authorities" Froud and Lee published the first edition of their imaginative faery field guide. Since then, the two have gone on to publish numerous faery books and contribute their ideas to such fantasy films as The Dark Crystal, Labyrinth, Legend and the new Lord of the Rings. This expanded version, like its predecessor, features pencil drawings and watercolors of mythical creatures, as well as brief descriptions of their origins and powers; it draws on a long history of phantasmagoric iconography in the generally occidental vein. It boasts new art and introductions by the artists, as well; in its silver anniversary, the bewitching quality of its content remains. Besides faeries, the authors also include renderings of many other denizens of faery land-goblins, dwarves and leprechauns, for instance-as well as stranger breeds, such as the Fachan, a one-armed, one-legged oddity from the Scotland highlands and the Jack-in-Irons, a "Yorkshire giant who haunts lonely roads." For the child learning the pleasures of magical worlds, or for adults who never forgot, this book remains a delight. 176 color and 38 b&w illustrations.
Copyright 2002 Reed Business Information, Inc.

Het is een boek vol met teksten en illustraties van elfachtigen en andere mythische wezens. Met beschrijvingen erbij en tekeningen gemaakt met verschillende technieken. Samen is het een geheel geworden, terwijl het toch gemaakt is door twee illustratoren.

Silvester strips mail

Beste Silverster strips,

Wij zijn vier enthousiaste studenten illustratie aan de academie in Den Bosch en wij doen deze periode onderzoek naar de uitgeefindustrie en dan met name stripboeken, omdat wij daar zelf grote fans van zijn. Nu hebben we nog een aantal vragen die ons onderzoek compleet kan maken, maar waar we de antwoorden niet kunnen vinden terwijl we deze spoedig nodig hebben. We zouden het geweldig vinden als u ons hierbij uit de brand zou kunnen helpen.

Het gaat om de volgende vragen:
- Als jullie een nieuwe uitgave hebben, hoe veel boeken drukken jullie dan gemiddeld en waarop baseren jullie de keuze daarop?
- Hoeveel invloed heeft de illustrator op de uiteindelijke uitgave?
- Hoeveel krijgt een illustrator betaald per pagina/strip en waarop wordt dat gebaseerd? Is dat bijvoorbeeld verschillend als het in kleur of in zwart/wit wat?

Wij hopen spoedig iets te horen zodat we ons onderzoek mooi kunnen afronden.

Met vriendelijke groeten,

Joni de Groot, Imogen Smid, Anouk Essers en Emmy van Ruijven

donderdag 29 september 2011

Tekst (eerste versie)


Hoi allemaal,
dit is de eerste versie van onze tekst over Korrigans. Ik heb de interviews erin verwerkt en de informatie die ik verder nog kon vinden. Ik denk dat het ook nog belangrijk is om erin te verwerken 'waarom deze serie juist' (persoonlijke mening erover) en iets van een 'conclusie'. Maar dat moeten we morgen gewoon bespreken...

Tekst Presentatie
Onderzoek (uitgeefwereld)
Door Emmy van Ruijven, Imogen Smid, Anouk Essers en Joni de Groot

‘Korrigans’
Frankrijk
Deel 1 t/m 4 gemaakt tussen  2000 - 2007
Schrijver: Thomas Mosdi
Illustrator: Manu Civiello

Het stripverhaal
Voor het onderzoek gebruiken wij de strip ‘Korrigans’, door Thomas Mosdi en Manu Civiello. ‘Korrigans’ gaat over de duistere taferelen die zich afspelen in een parallel fantasy-universum.
Het verhaal begint in het jaar 1100 in Ierland. Op een stormachtige nacht worden het meisje Luaine en haar familie (verdwaald op hun reis) overvallen door kwaadaardige wezens. De monsters, afkomstig uit een andere wereld en genaamd Cluricauns, doden Luaine’s vader en ontvoeren haar grootvader en moeder. Luaine zelf kan net op tijd ontkomen dankzij de Korrigans, de aardige monsters in het verhaal. Met hen wil Luaine haar moeder en grootvader gaan bevrijden van de Cluricauns en de duistere heer Balor.
Wie de boeken openslaat, raakt verzeild in een wereld met de meest griezelige monsters die je je maar voor kunt stellen. De tekeningen zijn met veel liefde gemaakt. Opvallend is dat de serie vooral wordt weergegeven in bruin- en blauwtinten wat het tot een duister geheel maakt.

De schrijver
Thomas Mosdi (Marc Deladerrière) is schrijver van onder ander role-playing games en daarnaast ook musicus. Zijn stijl wordt omschreven als ‘erg donker’. Mosdi is sinds 1991 scenarist van meerdere stripverhalen (waaronder The Island of the Dead. Xoco).

De illustrator
Emmanuel Civiello studeerde aan de kunstacademie in Brussel. Zijn debuut als striptekenaar maakte hij in 1996 met het eerste deel van ‘La Graine de Folle’. Dit verhaal werd een succes, en in meerdere talen uitgegeven. Toen al viel zijn geschilderde werk goed in de smaak.
Met Thomas Mosdi maakte Civiello de serie ‘Korrigans’ waarvan het eerste deel in 2000 verscheen. Ook dit stripverhaal is uitgegeven in verschillende landen.

Manu Civiello over ‘Korrigans’ en ander werk (interview):
‘Thomas Mosdi en ik hebben in principe allebei een fascinatie voor Keltische en Middeleeuwse verhalen. Het idee werd al snel tot een verhaal over parallelle werelden waarin magie en moed bestaan. Ierland was een belangrijke inspiratiebron voor het verhaal. Het ging om het vinden van een ‘broedplaats’ voor gevechten en heldhaftige daden. Welke plaats is dan meer geschikt dan Ierland? Met zijn sprookjes over dwergen en feeën.
Het begrip ‘Korrigans’ gebruikten we al snel voor ‘de helden’ van dit verhaal.
Het is moeilijk om precies te zeggen hoe lang ik over één pagina doe. Ik werk zo: als eerst teken ik het hele story-board en daarover heb ik overleg met de scenarist. Alle bladzijdes teken ik eerst met potlood en daarna voeg ik meteen kleur toe. Als laatst kleur ik alles in met acrylverf om de sfeer toe te voegen. Als het album is ingekleurd heb ik er een goed overzicht van.
Over een album met 46 pagina’s doe ik zeker wel 10 tot 12 maanden. Ik werk elke dag 12 tot 16 uur. Ook in de weekends. Ik krijg betaald per pagina, potlood en kleur.
Ik maak ook ander werk in opdracht, voor boeken en affiches. Ik kan inmiddels leven van mijn werk en respecteer de deadlines die opgelegd worden door de uitgever.
Ik heb voor één serie samengewerkt met Mosdi, maar hij heeft me ook geholpen met het vierde deel van ‘La Graine de Folle’.
Voor een aantal jaar werk ik samen met mijn echtgenote. Zij schreef het eerste deel van ‘Mamma Mia’. Maar die serie liep niet erg goed. Toen schreef ze een nieuw verhaal in drie delen: ‘The Dragon Dynasty’. Het is een Chinees verhaal en op dit moment ben ik bezig met het laatste deel.
Sinds 16 jaar werk ik voornamelijk samen met mijn vrouw, voor Editions Delcourt. Ik promoot niet mijn eigen albums. Dat is de taak van de uitgever. Mijn website maakt het wel mogelijk om andere contacten te leggen.
Aan het begin van mijn carrière was ik beïnvloed door Alan Lee, Brian Froud en Simon Bisley. In de loop er jaren heb ik mijn eigen stijl gevonden. Nog altijd heb ik een grote bewondering voor maîtres du Quattrocento en vooral Caravaggio.
Ik ben erg tevreden met het resultaat van ‘The Dragon Dynasty’, maar ‘trots’ niet echt. Ik denk dat ik altijd beter kan en hoop op en dag tot nog meer realistische en dynamische beelden.’

De uitgever
‘Korrigans’ is oorspronkelijk uitgegeven bij het fonds Blitz van uitgeverij Talent. Toen deze uitgeverij ten onder ging, werden een aantal van de series die Talent vroeger uitgaf weer opgepakt door andere uitgevers, waaronder Uitgeverij L, Daedalus en Saga.
Saga is de uitgever van Korrigans.

De uitgever over strips in het algemeen (interview):
‘Wij bepalen wat we wel en niet uitgeven met behulp van een aantal free lance medewerkers die de stripmarkt in het buitenland in de gaten houden. Zij geven dan verschillende mogelijkheden door. Op basis wat dan haalbaar is wordt al dan niet besloten om een titel te publiceren.
We veranderen niets aan het aangeleverde werk. Contractueel kan dit niet. We gebruiken ook geen vaste illustratoren.
De verkoopprijs van een album is vooral afhankelijk van de productiekosten. Ook het formaat van een boek is contractueel bepaald.
We hebben wel een eigen lettertype laten ontwikkelen dat standaard voor alle albums gebruikt wordt.
Nadat Talent in faillissement is geraakt, hebben we een drietal reeksen overgenomen, dit wordt gewoon contractueel geregeld met de Franse uitgevers.’
(Met dank aan Martin Claeys)

De verkoper
Bij Silvester Strips in ’s-Hertogenbosch kun je naast een paar andere series ook ‘Korrigans’ kopen.

De verkoper over Korrigans en andere strips (interview):
‘We doen eigenlijk niet bijzonder veel aan promotie, eigenlijk vooral op beurzen. Die worden meerdere keren in het jaar gehouden. Er komt een heel gemengd publiek op de stripboeken af. Het hangt heel erg van de reeks af, natuurlijk. Bij de manga’s zie je vooral jonge mensen. In ieder geval nooit mensen van boven de 40.
De Amerikaanse strips verkopen nog altijd het beste. Daarna nog wel de Europese, zoals ‘Valiant’. Die worden vooral door verzamelaars gekocht. Zij begonnen die strips te lezen in hun jeugd en dat is hun hele leven verder gegaan.
‘Korrigans’ wordt niet zo heel veel verkocht. De serie loopt niet slecht, maar het is ook niet één van de besten.
Zelf kocht ik hier al heel lang stripboeken. Joris (andere medewerker) was op een dag vrij boos omdat hij na een week iemand had moeten ontslaan, omdat die niet goed genoeg was. Ik vroeg toen of ik er mocht komen werken. Dan mocht en nu ben ik er nog.
Mijn lievelingsstrip? Oh dat is wel echt een hele moeilijke... Ik zou toch Blacksad zeggen.’
(Met dank aan Jef Bas, verkoopmedewerker bij Silvester Strips ’s-Hertogenbosch)